Τρίτη 31 Μαΐου 2011

WIN – LOSE GAMES

Είναι ένας όρος των λεγόμενων Μαθηματικών Παιγνίων του κλάδου της Στατιστικής Επιστήμης.
Τι σημαίνει ;
Πρόκειται για ένα «παιχνίδι», μεταξύ δύο ατόμων έστω Α και Β όπου όποια και να είναι η έκβαση αυτού του «παιχνιδιού» πάντα ο Α θα νικά και θα καταλήγει σε καλύτερη κατάσταση από πριν και πάντα ο Β θα χάνει και θα ζημιώνεται.
Η εύλογη απορία που γεννιέται είναι: Που κολλάει αυτή η θεωρία με όλα όσα βιώνουμε στην εποχή του Δ.Ν.Τ. ;
Ποίοι είναι οι “παίχτες”;
Από τη μία πλευρά το διεθνές σύστημα τοκογλυφίας – Τραπεζίτες και από την άλλη ο Ελληνικός Λαός.
Δυστυχώς η δωσίλογη και προδοτική κυβέρνηση μας, μας έχει εμπλέξει σε δύο τέτοια «παιχνίδια»…

WIN – LOSE GAME 1 : ΜΝΗΜΟΝΙΟ
Αυτή η κατάπτυστη και παράνομη Διεθνής Σύμβαση η οποία μας έχει “κάτσει” στο σβέρκο εδώ και ένα χρόνο.
Αυτή η Δανειακή διευκόλυνση της παγκόσμιας οικονομίας για την “Σωτηρία” της Ελληνικής Οικονομίας.
Γιατί θεωρείται Win-Lose Game;
Αυτό το Δάνειο των 110 Δις Ευρώ που υποτίθεται ότι μας το έδωσαν για να σωθούμε το αποπληρώνουμε με χρυσό επιτόκιο που κυμαίνεται από 5,5 έως 7 % !
Σε περίπτωση αδυναμίας αποπληρωμής έχουμε συμφωνήσει την παραίτηση μας από κάθε ασυλία από τη κρατική μας περιουσίας ώστε τα χρωστούμενα να τα αποπληρώσουμε σε “είδος” !
Είναι προφανές λοιπόν εάν δεν κριθεί σήμερα, ΑΚΥΡΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΝΟΜΗ η σύμβαση αυτή, όπως και να έχει νικητής θα είναι η Διεθνής Τοκογλυφία και χαμένος ο Ελληνικός Λαός αφού, ή θα είναι χρεωμένος εσαεί ή θα αναγκαστεί να εκχωρήσει σημαντικό κομμάτι της Εθνικής του Κυριαρχίας..

WIN – LOSE GAME 2 : ΕΥΡΩ Ή ΔΡΑΧΜΗ ;
Εδώ τα πράγματα είναι πολύ πιο σύνθετα και δεν είναι τόσο απλό να αναπτυχθούν στα πλαίσια του παρόντος άρθρου.
Συνοπτικά και όσο το δυνατόν πιο απλά λοιπόν έχουμε:
Το Σενάριο εντός Ευρώ προβλέπει είτε τη συνέχιση της ακολουθούμενης έως τώρα αδιέξοδης οικονομικής πολιτικής είτε το «κούρεμα» του χρέους με παράλληλο περαιτέρω «κούρεμα» του βιοτικού μας επιπέδου και συνέχιση δανειοδότησης από τις ίδιες πηγές που μας δανείζουν με τα ληστρικά τους επιτόκια.
Το Σενάριο της Δραχμής προβλέπει την άφεση του νέου μας νομίσματος στις «ορέξεις» των αγορών την υποτίμησή του κατά 60-70 % εντός λίγων ημερών και ταυτόχρονα καμία προστασία των καταθέσεών μας..
Από την άλλη όμως υπάρχουν οι πολιτικές εκείνες που μπορούν να μας βγάλουν από την κρίση είτε με Ευρώ είτε με Δραχμή. Το μόνο που χρειάζεται είναι να βρεθούν οι πατριώτες που θα λειτουργούν προς το συμφέρον των πολιτών και θα τις εφαρμόσουν .
Γίνεται απόλυτα κατανοητό λοιπόν ότι στόχος τους εντός και εκτός των «Τειχών» είναι να οδηγήσουν το μεγαλύτερο τμήμα του Ελληνικού Λαού στην οικονομική εξαθλίωση . .

Το ρητορικό ερώτημα που γεννιέται από τα ανωτέρω είναι ένα…

ΘΑ ΤΟΥΣ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ;

Υ.Γ. Η απάντηση στις πλατείες όλης της χώρας…

Φάνης Αθανασόπουλος
Οικονομολόγος – Ασφαλιστικός Σύμβουλος

Το Ημερολόγιο του Jeffrey...


Αγαπημένο μου ημερολόγιο,

                Το σαββατοκύριακο που πέρασε ξέφυγα λίγο από την καθημερινότητα. Η μαμά κανόνισε και πήγα μια πολύ ωραία βόλτα στα Καλάβρυτα με ελικόπτερο! Λέει πως από εδώ και πέρα έτσι θα μετακινούμαι για να συνηθίζω γιατί ίσως χρειαστεί μια μέρα να με πάρει και από τη βουλή. Έτσι έγινε στην Αργεντινή κάποτε. Εγώ δεν το θυμάμαι, θα ήμουν μικρός, αλλά για να το λέει η μαμά θα έχει συμβεί. Επισκέφτηκα όλα τα ιστορικά μνημεία της περιοχής αλλά η μαμά ξέχασε μαζί με τους 2000 φρουρούς να στείλει κι ένα ξεναγό κι έτσι δεν κατάλαβα πολλά πράγματα.
                Θέλω να σου εξομολογηθώ πώς είμαι λίγο θυμωμένος με τον Αντώνη. Του προτείνω εδώ και καιρό να παίξουμε ένα καινούριο παιχνίδι, την συγκυβέρνηση αλλά αυτός επιμένει στις κουμπάρες και στους καουμπόηδες και ινδιάνους. Νομίζω πως θα το προτείνω στον καινούριο μου φίλο το Γιώργο και θα δεχτεί. Αλλιώς υπάρχει πάντα η Ντόρα που θέλει αλλά με  τρομάζει ο μπαμπάς της. Ακόμα θυμάμαι τη μαμά να με απειλεί με τη φωτογραφία του  όταν δεν έτρωγα το φαγητό μου.
                Έξω από τη βουλή συνεχίζουν να μαζεύονται παιδάκια με τους γονείς τους. Πολλά κάνουν κατασκήνωση, τραγουδάνε και μιλάνε μεταξύ τους. Θα ήθελα πολύ να βγω ένα απόγευμα μαζί τους αλλά η μαμά αρνείται κατηγορηματικά. Ουφ κατάφερα και το έγραψα! Τέλος πάντων ας την ακούσω, ας διαβάσω καλά τα μνημόνιά μου και ελπίζω να τηρήσει την υπόσχεση της. Αυτό το καλοκαίρι ποδήλατο χωρίς βοηθητικές. Γιουπιιιιιιιιιιιιιιιι!

Καληνύχτα,
Jeffrey

Αγανακτησμένοι στο Άργος μέρα τρίτη...

      Τρίτη μέρα συγκέντρωσης στο Άργος με λιγότερο κόσμο δυστυχώς, αλλά με την ίδια ζωντάνια και μαχητικότητα. Άλλωστε όταν κάποιος έχει απόφασίσει να αγωνιστεί τότε δεν μπορεί να πτοείται από οτιδήποτε. Σκοπός είναι η αφύπνιση του κόσμου, η ανατροπή του μνημονίου και του συστήματος. Σε αυτόν τον αγώνα χρόνος για χαλάρωση δεν υπάρχει. Χρειάζεται υπομονή και επιμονή έστω και αν μείνουμε λίγοι. Η φωνή μας πρέπει να συνεχίσει να ακούγεται. Καμία μεγάλη αφύπνιση λαού στη πορεία της ιστορίας δεν έγινε εξ αρχής μαζικά ούτε χωρίς μία πρώτη σπίθα.
      Εμείς είμαστε η σπίθα λοιπόν. Οι λίγοι. Όσο και αν σε όλη την Ελλάδα διαδηλώνει εκατοντάδες χιλιάδες κόσμος. Χρειάζονται όλοι. Τα εκκατομύρια  των ανθρώπων που ζουν σε αυτή την χώρα και δεν έχουν αντιληφθεί την κατάσταση στην οποία μας οδηγούν αλλά και όσοι φοβούνται ή έχουν χάσει την ελπίδα τους να βγουν μαζικά στους δρόμους, τις πλατείες, να ΑΦΥΠΝΙΣΤΟΥΝ...Χρειάζεται πρώτα όμως εμείς ο αρχικός πυρήνας να κάνουμε την υπέρβαση. Έτσι γινόταν πάντα, έτσι πρέπει να γίνει και τώρα. Με συνέπεια, πείσμα και πίστη σε αυτό το πρωτοφανές κίνημα να είμαστε εκεί! Κάθε μέρα! Συνεπείς με τον ευατό μας και τους άλλους. Θα γνωρίζει τότε ο καθένας όταν νιώσει να βουλιάζει από το βάρος που τον καλούν να σηκώσει, όταν νιώσει πως η αγανάκτηση τον πλημηρίζει πως δεν είναι μόνος. Πως σε εκείνη την πλατεία υπάρχει κόσμος σαν κι αυτόν, αγανακτησμένος, οργισμένος έτοιμος να διεκδικήσει για αυτόν αλλά κυρίως μαζί με αυτόν το μέλλον του, το μέλλον μας..
      Έτσι και χθες η  λαϊκή συνέλευση σχηματίστηκε μα αυτήν την φορά ακόμα πιο γόνιμη η συζήτηση. Αυτή η πλατφόρμα συνενόησης και διαλόγου δείχνει να αποκτά στέρεες βάσεις αλλά και να εξελίσεται. Τέθηκαν προτάσεις σκέψεις για περισσότερη οργάνωση και δράση. Προέκυψαν φυσικά, απλά χωρίς βία, μέσα από τον διάλογο. Είναι φανερό πως όλο αυτό με αργά μα σταθερά βήματα παίρνει μορφή και δημιουργείται μία μαγιά-βάση για την συνέχεια.
      Συνέχεια λοιπόν και σήμερα με τις προτάσεις μας, τις αποφάσεις και τις κατσαρόλες μας! Ίδιο σημείο, ίδια ώρα μα με την ελπίδα να είμαστε περισσότεροι. Είμαστε εκεί και σας περιμένουμε...


Υ.Γ. Το μέγεθος της απάτης είναι τεράστιο.Παρακολουθήστε μία ενδοιαφέρουσα ανάλυση...



Κυριακή 29 Μαΐου 2011

Αγανακτησμένοι μέρα δεύτερη...

      Δεύτερη συγκέντωση σήμερα στος Άργος, Άρχισε και αυτή δηλά και σιγά σιγά κλημακωνόταν όσο περνούσε η ώρα. Πολίτες σε δράση. Με λόγο άκρως πολιτικό μα κομματικά αχρωμάτιστο. Αυτή είναι και η ουσία αυτών των συνελεύσεων άλλωστε πέραν της διαμαρτυρίας που εκφράζει ως κίνηση.
      Αν είναι κάτι που φανερά έχει προκύψει όλες αυτές τις μέρες με τις συγκεντρώσεις σε όλη την Ελλάδα, είναι πως υπάρχει έλλειμα δημοκρατίας και αυτό φαίνεται από την δημιουργία αυτών των λαϊκών συνελεύσεων. Χωρίς καμία συνενόηση σε όλη την Ελλάδα στείνονται τέτοιες συνελεύσεις! Απίστευτό! Τελικά έχουμε άμεση ανάγκη από περισσότερη δημοκρατία. Οι πολίτες παίρνουν τον λόγο, καταθέτουν απόψεις, συνδιαλέγονται, ενημερόνονται, απαιτούν..Πόσο σημαντικό είναι αυτό δεν το αντιλαμβάνεται κανείς μέχρι να το ζήσει. Νίωθεις ενεργός πολίτης, αφυπνισμένος, ζωντανός!
      Και πάλι ο κόσμος ήταν εκεί. Όσοι συμμετείχαν το Σάββατο αλλά και καινούργια πρόσωπα, έδωσαν πνοή και νόημα σε όλο αυτό. Η συζήτηση πιο ζωηρή, πιο ουσιώδης λες και ο κόσμος συνηθίζει σιγά σιγά το μοτίβο αυτό, ανοίγεται θέτει προβληματισμούς και στηλιτεύει. Απόψεις πολλές, λόγοι συγκινησιακά φορτισμένοι, αγανάκτηση, θυμός, θέσεις, διάλογος συνέθεσαν το σκηνικό της δεύτερης αυτής μέρας.
      Συνεχίζουμε λοιπόν με τον ίδιο ζήλο για την δευτέρα αλλά και κάθε μέρα, στο ίδιο μέρος την ίδια ώρα. Θα είμαστε εκεί μέχρι να φύγουν. Εκεί για να τους ενοχλούμε. Εκεί γιατί στην δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα. Εκεί γιατί το μέλλον που ονειρευόμαστε είναι στα χέρια μας. Μόνο που έχει βαρύνει από το χρέος και το λίπος της εξουσίας τους. Χρειάζονται χιλιάδες χέρια να το σηκώσουμε και να το κρατήσουμε ψηλά. Η ευχή πάντα η ίδια, αύριο περισσότεροι...

Οδηγός εύρεσης εργασίας

Κάθε μέρα όλο και περισσότεροι νέοι άνθρωποι, αναρωτούνται για το αύριο. Ένα αύριο λίγο ζοφερό και απαισιόδοξο. Η γενιά μας (του καναπέ, η γνωστή) κληρονόμησε ένα αβέβαιο μέλλον. Χωρίς αυτό να είναι απαραίτητα κακό. Γιατί όπως ξέρουμε το μέλλον το φτιάχνεις, το διεκδικείς, το αποζητάς. Τι γίνεται όμως όταν η διάθεση υπάρχει αλλά μέλλον όχι?!
Ας ξεκινήσουμε από τα βασικά. Πως  να υπάρξει μέλλον όταν δεν υπάρχει εργασία? (το δουλειά δεν μου αρέσει , παραπέμπει σε δουλεία).  Ευτυχώς, η Ελλάδα μας είναι γεμάτη από νέους που με χαρά τελειώνουν το πανεπιστήμιο, τον ΟΑΕΔ ή το τεχνικό λύκειο και είναι έτοιμοι να ορμήσουν στον εργασιακό στίβο. Βλέπετε το κράτος έχει θέσει τις βάσεις (μέσω του γνωστού επαγγελματικού προγραμματισμού) και έχει φροντίσει να παράγει το κατάλληλο εργατικό δυναμικό για να καλύψει τις ανάγκες της οικονομίας μας.
Μμμμμ κάντε όρεξη……
Έχουμε φτάσει στο σημείο όπου μια τυπική αγγελία εργασίας έχει την μορφή αυτή:
1.       Πτυχίο Α.Ε.Ι.-Α.Τ.Ε.Ι  (4 έτη το ελάχιστο)
2.       Μεταπτυχιακό τίτλο σπουδών (1 έτος το ελάχιστο)
3.       Διδακτορικό τίτλο σπουδών ή δεύτερο μεταπτυχιακό (1 έτος το ελάχιστο)
4.       5 ή περισσότερα έτη προϋπηρεσίας
5.       Εκπληρωμένες στρατιωτικές υποχρεώσεις (1 έτος)
6.       Άριστη γνώση αγγλικών
7.       Επιθυμητή γνώση Γαλλικών-Ισπανικών κ.α.
8.       Και το καλύτερο ηλικία 25-30 ετών

Αν κάνει κάποιος τα απλά μαθηματικά καταλαβαίνει πως για όλα αυτά τα τυπικά προσόντα, έχει φτάσει ήδη τα 28 και χωρίς να έχει καλύψει την απαιτούμενη  προϋπηρεσία. Με λίγα λόγια είναι αδύνατον!!!!
Πλέον το κοινωνικό-οικονομικό σύστημα έχει ξεπεράσει τον εαυτό του σε αυτό το θέμα. Και από πάνω υπάρχουν άπειρες ευκαιρίες μαθητείας, γιατί σήμερα τον πληρώνεται ένας νέος για την εργασία που προσφέρει στα 21 του είναι μεγάλη μαλακία.  Οι πιο καταφερτζήδες θα καταλήξουν υπερήφανοι συμβασιούχοι 8μηνης διάρκειας.

Εμπρός λοιπόν νεολαίοι μου, αδράξτε την μέρα, φτιάξτε το μέλλον σας, άφοβα!!!
Υ.Γ. 1) Α, μην ξεχάσω όλα αυτά για 680 ευρώ!!! Ακόμα κάθεστε τεμπέληδες?!
Υ.Γ. 2) Για την κοπέλα που φώναξε σήμερα στο θεατράκι του Άργους.
Μαρία, δεν είσαι μόνη, μην φοβάσαι…
Ευχαριστούμε που αν και κοπέλα είχες τα αρχίδια να φωνάξεις αυτό που θέλει να φωνάξει μια ολόκληρη γενιά.
Πόσο χάρηκα που όλοι οι 40 και άνω βούλωσαν το συγκαταβατικό και πομπώδες στόμα τους!!

Σάββατο 28 Μαΐου 2011

ΤΑ ΔΗ.Κ.Α.Ν.Α.

Να γυρίζεις σπίτι σου και να γνωρίζεις ότι δεν παλεύεις μόνος, ότι υπάρχουν άνθρωποι που στέκονται πλαί σου σε αυτή την μάχη είναι ένα συναίσθημα απέριγραπτο που σε κάνει να θες να παλέψεις για κάθε έναν από τους συμπολίτες σου με όλες σου τις δυνάμεις. Μπράβο στους πολίτες του Άργους ακόμα και αυτούς που δεν ήρθαν. Τώρα ξέρουμε υπάρχει ελπίδα και θα την διεκδικήσουμε όλοι μαζί...Σήμερα πιο δυνατά! Όλοι το απόγευμα στην πλατεία του Άργους στο θεατράκι.

Τα ΔΗ.Κ.Α.Ν.Α.